O TEATRZE

CHOREA

Teatr CHOREA


to prężna i niepoliczalna grupa osób. W skład tej ciągle ewoluującej grupy ludzi wchodzą̨ osoby z różnym wykształceniem i na różnym poziomie doświadczenia zawodowego; są̨ zarówno praktycy teatru (aktorzy, performerzy, reżyserzy, muzycy, kompozytorzy, dramatopisarze, dramaturdzy, tancerze, choreografowie), ale są̨ też osoby, którym bliżej do teorii (pedagodzy, teoretycy i historycy teatru). Od 2007 roku CHOREA funkcjonuje w Łodzi, w XIX-wiecznych fabrykach łódzkich przedsiębiorców – Scheiblera i Grohmana przy ulicy Tymienieckiego 3 na Księżym Młynie, gdzie wraz z Urzędem Miasta Łodzi i fundacją Łódź Art Center stworzyła Fabrykę Sztuki – prywatno-publiczną instytucję kultury. CHOREA realizuje w Fabryce Sztuki wiele rodzajów projektów – o charakterze artystycznym, edukacyjnym, społecznym, badawczym i dokumentacyjnym.

Geneza teatru wiąże się z dwiema formacjami – z Orkiestrą Antyczną (2001), prowadzoną przez Tomasza Rodowicza i Macieja Rychłego oraz Tańcami Labiryntu (2002), zespołem artystycznym firmowanym przez Dorotę Porowską i Elżbietę Rojek. Artyści początkowo związani byli z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „Gardzienice”, na pewnym etapie wspólnej drogi zdecydowali się jednak na „artystyczną secesję” i autonomiczne działania twórcze. Te dwa zespoły, wspólnie poszukując źródeł teatru i kultury antycznej, dały w 2004 roku początek CHOREI – teatrowi niepublicznemu, określanemu jako organizacja pozarządowa, non-profit. Wyniki swych początkowych poszukiwań artystycznych członkowie zespołu CHOREI zaczęli stopniowo konfrontować ze współczesnymi formami teatru i tańca, tworząc nowatorskie i dynamiczne spektakle, w których zaczęły spotykać się tradycja i nowoczesność.

Zespół wytworzył własną technikę treningu, polegającą na pracy z ciałem, głosem, rytmem, pracy z partnerem i pracy w grupie. Istotna w metodzie CHOREI jest zespołowość, umiejętność laboratoryjnej, wspólnej pracy, a jednocześnie troska o to, by ciało zbiorowe nie wykluczało indywidualności każdego z jego członków. Celem metody jest badanie materii ruchu, dźwięku i słowa (połączonych w integralną całość). Twórcy CHOREI nie zajmują się już rekonstruowaniem antycznej formuły. Deklarują artystyczne podejście do zagadnienia Antyku i na jego bazie tworzą oryginalną metodę pracy, łączącą, według idei antycznej trójjedni, formy współczesnego teatru: nowatorskie techniki ruchu i tańca, performance, nowoczesną muzykę oraz współczesny materiał literacki. Teatr nie zapomina jednak o inspiracjach tradycją: sięga do muzyki Bałkanów, Orientu, literatury i języków starożytnych.

Od premiery widowiska Oratorium Dance Project (2011) zespół mocno koncentruje się również na pracy w wykluczonych przestrzeniach Łodzi. Realizuje projekty mające na celu odkrywanie talentów ludzkich i kreatywnych potencjałów w ukrytych/nieodkrytych obszarach miasta. Zespół fascynuje się innym sposobem odbierania świata i mówienia o nim. Te działania i sposób myślenia, silnie umieszczają aktywność CHOREI w kontekście społecznym.

CHOREA


współpracuje z wieloma grupami i artystami z Polski oraz ze świata. Zrealizowała spektakle, m.in. z brytyjską grupą Earthfall, amerykańskim choreografem Robertem M. Haydenem, mistrzem tańca Butoh Kanem Katsurą z Japonii, amerykańską choreografką Rosaną Gamson, izraelską reżyserką Ruthie Osterman, norweską aktorką Juni Dahr, grupą neTTheatre z Lublina, Teatrem Kana ze Szczecina, Teatrem Brama z Goleniowa, wrocławskim zespołem muzycznym Kormorany, Teatrem Tańca KIJO, Teatrem Figur z Krakowa, Akademią Teatralną w Warszawie, reżyserami: Waldemarem Raźniakiem i Konradem Dworakowskim. Stale pracuje z wieloma doświadczonymi i uznanymi artystami, jak również z amatorami, studentami, wolontariuszami, ludźmi pełnymi ciekawości świata – poszukującymi i aktywnymi. Pod skrzydłami teatru działa Chór Teatru CHOREA i teatralny zespół młodzieżowy Janusza Adama Biedrzyckiego, który rozpoczął swą pracę z grupą od realizacji spektaklu Brzydal w 2013 roku, a wraz z grupą osób niewidomych i słabowidzących stworzy spektakle: Vidomi (2014), Ciemność. To co jest ukryte (2017), Rój. Sekretne życie społeczne (2018).

Teatr regularnie prowadzi w Polsce i na świecie cykle warsztatów teatralnych oraz muzycznych. Od 2010 roku organizuje Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy (w 2015 i 2017 roku miały również miejsce dwie ogólnopolskie edycje Festiwalu Perspektywy). W 2015 roku teatr wydał płytę Lulabajki z muzyką dla dzieci i dorosłych, a w 2016 roku, we współpracy z Państwową Wyższą Szkołą Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi oraz Instytutem Muzyki i Tańca w Warszawie, przygotował podręcznik Trening fizyczny aktora. Od działań indywidualnych do zespołu.